
به سراغ من اگر می آیید
پشت هیچستانم.
پشت هیچستان جایی است.
پشت هیچستان رگ های هوا پر قاصد هایی است
که خبر می آرند از گل واشده ی بوته ی خاک.
روی شن ها هم نقش سم اسبان ظریفی است که صبح
به سر تپه ی معراج شقایق رفتند.
پشت هیچستان چتر خواهش باز است:
تا نسیم عطشی در بن برگی بدود
زنگ باران به صدا می آید
آدم اینجا تنهاست
و در این تنهایی سایه ی نارونی تا ابدیت جاری است.
به سراغ من اگر می آیید
نرم و اهسته بیایید مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من
برچسب:
نویسنده: marg
تاريخ: پنجشنبه
28 فروردين
1393 ساعت: 1:1